شب آفتابی

اگه فکر میکنی که رفتنت باعث شکستنم میشه ؛ اگه فکرمیکنی که بعد ازرفتنت

           اشک میریزم ؛ اگه فکرمیکنی که بانبودنت لحظه هام خالی میشن؛ اگه فکرمیکنی 

         که هرلحظه دلم برات تنگ میشه؛ اگه فکرمیگنی که بی تومیمیرم؛ درست فکرمیکنی

                     تو که میدونی نبودنت رو تاب نمیارم پس بــــــــــــــــــــــــــــــــــمــون

نوشته شده توسط سارا در جمعه بیست و نهم تیر 1386 ساعت 10:26 موضوع | لینک ثابت

خداوند خواستم تا غرور را از من بگيرد. گفت:« نه! بازگرفتن غرور کار من نيست..بلکه اين تويی که بايد آن را ترک کنی.»
گفتم پس کودکان و انسانهای معلول را شفا ببخش. گفت:« نه! روح کامل است و جسم زودگذر..مهم روح آنهاست برايم.»
خدايا به من شکيبايی عطا فرما. گفت:« نه! شکيبايی دستاورد رنج است..به کسی عطا نميشود.آن را بايد بدست آورد.»
پس به من سعادت ببخش ای بخشنده بزرگ. گفت:« نه! بازهم نه!خود بايد متعالی شوی..اما تورا ياری ميدهم تا به ثمر بنشينی.»

نوشته شده توسط سارا در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386 ساعت 15:26 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط سارا در پنجشنبه بیست و یکم تیر 1386 ساعت 13:30 موضوع | لینک ثابت

 من و ديدن دريا از دور
من و خيره شدن به بالای قله های بلند
من و نظاره پرواز پرندگان
من و محو شدن در نسيم
راهی شدن با خيالی سيال
خيالی گرم
کلماتی از جنس آب به رنگ سبز ...

باز هم من و خیره شدن به آن درخت تنها
در آن سکوت شب
و باز هم من و لحظه هایی که . . .
لحظه هايی که تنها تو خوب می شناسی ...

نوشته شده توسط سارا در یکشنبه هفدهم تیر 1386 ساعت 11:5 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط سارا در جمعه پانزدهم تیر 1386 ساعت 11:55 موضوع | لینک ثابت

مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي، اي باغبان هستي من، گاهِ روييدنم باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند. گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد. گاهِ بيماري ام، طبيبي بودي که دردم را مي شناسد و درمانم مي کند. گاهِ اندرزم، حکيمي آگاه که به نرمي زنهارم دهد. گاهِ تعليمم، معلمي خستگي ناپذير و سخت کوش که حرف به حرف دانايي را در گوشم زمزمه مي کند.

نوشته شده توسط سارا در چهارشنبه سیزدهم تیر 1386 ساعت 22:25 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط سارا در دوشنبه یازدهم تیر 1386 ساعت 22:16 موضوع | لینک ثابت

یک روز ،

نوشته شده توسط سارا در دوشنبه یازدهم تیر 1386 ساعت 14:54 موضوع | لینک ثابت

ليلي زير درخت انار نشست. درخت انار عاشق شد، گل داد، سرخ سرخ. گلها انار شد، داغ داغ.هر اناري هزارتا دانه داشت. دانه ها عاشق بودند، دانه ها توي انار جا نمي شدند. انار كوچك بود. دانه ها تركيدند. انار ترك برداشت . خون انار روي دست ليلي چكيد. ليلي انار ترك خورده رااز شاخه چيد. مجنون به ليلي اش رسيد. خدا گفت: راز رسيدن فقط همين بود. كافي است انار دلت ترك بخورد . به همین زودی دلتنگت شدم...

نوشته شده توسط سارا در دوشنبه یازدهم تیر 1386 ساعت 14:51 موضوع | لینک ثابت